Haleakalā National Park

Park Haleakalā

Haleakalā, to olbrzymi wulkan tarczowy, położony we wschodniej części wyspy Maui archipelagu Hawajskiego. Według legendy, tutaj, na szczycie góry, półbóg Maui schwytał Słońce, obiecując wypuścić  je tylko pod warunkiem, że będzie przesuwało się na niebie znacznie wolniej niż do tej pory. Haleakalā oznacza “dom słońca”.

Park powstał w 1961 roku. Wcześniej od 1916 roku stanowił on część Parku Narodowego Wulkany Hawaiʻi wraz z wulkanami Mauna Loa i Kīlauea leżącymi na wyspie Hawaiʻi  W 1980 roku oba parki zostały zakwalifikowane jako rezerwat biosfery Hawaii Islands

Droga wiodąca na szczyt wulkanu wznosi się od poziomu morza na wysokość ponad trzech tysięcy metrów na odcinku ok 61 km. Prowadzi ona przez kilka stref klimatycznych, od wilgotnych subtropikalnych lasów nadbrzeża, po alpejskie pustynie ukazując piękno i majestat Maui. Po drodze możemy zobaczyć wiele ciekawych roślin, jak chociażby endemiczny, rosnący na szczycie wulkanu, Srebrny Miecz (Sliver Sword

Na szczycie wulkanu znajduje się depresja, która powstała w wyniku erozji, która mylnie nazywana jest kraterem

Galeria

Obszar ten zajmuje nicałe 50 km² a głębokość nieco ponad 800 m (816).  Od wschodniego krańca depresji opada ku wybrzeżu zielona dolina Kīpahulu. Obszar wyższej części doliny jest ścisłym rezerwatem i nie istnieje możliwość jej odwiedzenia. Obszar ten stanowi dom dla ogromnej populacji flory i fauny, w tym najrzadszych na świecie gatunków ptaków, roślin i bezkręgowców. Niektóre z owadów i roślin, które wyewoluowały w Dolinie Kīpahulu, są endemiczne dla tego miejsca i nie spotkamy ich nigdzie indziej na świecie. 

Nic nie stoi natomiast na przeszkodzie by odwiedzić dolną część doliny Kīpahulu, gdzie ciemno błękitne morze kontrastuje z czarnymi skałami, zielonymi lasami, łąkami i wodospadami. Ta część wybrzeża była uprawiana przez ludy polinezyjskie ponad 1200 lat temu. 

Jak zwiedzać

W ciągu jednego dnia damy radę zwiedzić jedno z dwóch miejsc Parku, szczyt Haleakalā lub rejon wybrzeża Kīpahulu – przejazd Hana Highway. Dlatego na Park ten warto przeznaczyć co najmniej dwa dni. Od Maja do Września możemy wziąć udział w różnych programach oferowanych w  Hosmer Grove, jak na przykład wycieczka z przewodnikiem do  the Nature Conservancy’s Waikamoi Preserve, czyli miejsce, gdzie możemy zobaczyć prawdziwe żyjące skarby przyrody wliczając w to przeróżne gatunki Cyanerpes’ow – ptaków endemicznych dla Hawajów. Rezerwacje na taką wycieczkę należy wykonać z wyprzedzeniem. 

Jeżeli nie dysponujemy wypożyczonym samochodem, nie martwmy się, na szczyt możemy wykupić wycieczkę u jednego z wielu touroperatorów. Wycieczki te obejmują również magiczny wschód słońca nad wulkanem Haleakalā, włączając w to odbiór i przywóz do hotelu, w którym mieszkamy. Inną opcją są też wycieczki helikopterowe nad Maui, dostępne z lotniska w  Kahului.

Szczyt Haleakalā

Tuż za wjazdem na teren parku znajduje się Hosmer Grove, świetne zacienione miejsce na zorganizowanie pikniku, czy też na biwak. W miejscu tym około roku 1910 farmer Ralph Hosmer zasadził drzewa pochodzące z różnych zakątków świata. Na uwagę zasługują zwłaszcza eukaliptusy.

Zbliżając się do tego miejsca już z pewnej odległości zaczynamy wyczuwać wspaniałą woń eukaliptusów. Na miejscu znajdziemy również krótki bo ok 600 m szal prowadzący pomiędzy piętrzącymi się nad nami drzewami. Tuż za Gajem Hosmera znajdziemy budynek siedziby parku wraz z Visitor Center. A tuż na przeciwko siedziby odkryjemy wspaniałe rośliny, między innymi Silver Sword oraz Haleakalā Geranium. Rośliny nie spotykanie nigdzie indziej poza szczytem wulkanu Haleakalā. 

Galeria

Po opuszczeniu Visitor Center kierujemy się dalej ku szczytowi, przejeżdżając przez wspaniałe sub-alpejskie krajobrazy. Odkryjemy niesamowite łąki pokryte różnymi gatunkami endemicznych kwiatów oraz innych roślin i widok zapierające dech w piersi. Przy odrobinie szczęścia zobaczymy jeden z gatunków Cyanerpes’owPtaki te wyewoluowały w ponad 47 gatunków, z których niektóre zamieszkują tylko jedną z wysp archipelagu Hawajów. Niestety ponad połowa z nich jest zagrożona wyginięciem, bądź już uznana jest za gatunek wymarły. 

Jeżeli chcieli byśmy wybrać się na jeden ze szlaków prowadzących przez depresję Haleakalā, możemy zatrzymać się w miejscu zwanym Halemau’u Trailhead ( ok 5,5km za Visitor Center) Szlak ten prowadzi wzdłuż brzegów depresji, schodząc następnie ok 300 m niżej wzdłuż północno-zachodniego grzbietu. Widoku jakie dostarczy nam szlak na prawdę spektakularne. Szlak ten doprowadzi nas do kempingu zwanego Holua Cabin. Rezerwację kabin, możemy dokonać tutaj z wyprzedzeniem co najmniej pół rocznym. 

Jadąc dalej drogą w kierunku szczytu docieramy do Visitor Center, położonego na wysokości ponad 3 tys m n.p.m. Z tej wysokości dostrzeżemy pobliską wyspę Hawaii oraz wysepki Lana’i, Moloka’i a daleko na północnym zachodzie wieczorem widoczne będą światła odległego O’ahu.

Z miejsca tego podziwiać możemy również zabudowania Obserwatorium Astronomicznego Haleakalā

 

 

Kipahulu

Dolina Kipahula położona jest ok 19 km za miasteczkiem Hana, niedaleko końca słynnej Hana Highway. W tej części parku, położonej wzdłuż wąwozu strumienia Pipiwai, odwiedzający mogą wyruszyć na wspaniałą przygodę szlakiem wiodącym przez niesamowity las deszczowy oferując przy tym spektakularne widoki oceanu. Spacerując tym szlakiem dostrzeżemy na pewno historyczną spuściznę zamieszkujących te terenu ludów polinezyjskich. Dowody na uprawę taro, pozostałości po skalnych murach oddzielających ogrody, ruiny świątyń, czy też pozostałości budowli mieszkalnych. Jeżeli macie do dyspozycji 3-4 godziny, koniecznie wybierzcie się na szlak Pipiwai. Szlak jest przepiękny choć bywa śliski!

Informacje

  • Przejazd drogą Hana Highway w dwie strony zajmie nam ok 6 h, nie licząc postojów
  • Na szczyt wjedziemy w około 2.5 h
  • Lista tour-operatorów wraz z propozycją wycieczek 

Mapy

Mapa Parku - By National Park Service, Harpers Ferry Center - http://www.nps.gov/carto, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9688873

By National Park Service, Harpers Ferry Center – http://www.nps.gov/carto, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9688873

 

Przygotowania do trekkingu 

 

 

Jak odkrywaliśmy Stany. Z Utah do Kaliforni

Droga do Monument Valley Wczesnym rankiem ruszamy w kierunku miejscowości Kayenta położonej w Arizonie. Jedziemy cały czas na południe drogą 191, by tuż za Bluff zjechać na drogę 163. Jedziemy przez malownicze ale i biedne tereny, mijając osiedla Indian, mamy wrażenie, że znajdujemy się w zupełnie innym kraju. Osiedla składają się z przyczep kempingowych i domków, przypominających bardziej baraki. Takie …

Czytaj dalej...  

Jak odkryliśmy Stany. Parki Narodowe Południowego Zachodu

Droga do Kanab Z Page do Kanab można wybrać się w dwojaki sposób, trasą północną, czyli drogą 89, lub trasą południową czyli drogą 89A. Każda z nich jest, co tutaj dużo mówić, piękna. My wybraliśmy trasę południową, ponieważ zależało nam na odwiedzinach północnej części Wielkiego Kanionu. Droga ta wiedzie przez przepiękne i malownicze tereny, przy granicy regionu zwanego Vermilion Cliffs. Niesamowity …

Czytaj dalej...  

Jak odkryliśmy Stany. Las Vegas Brama do Południowego Zachodu

Las Vegas Jest późny wieczór a my powoli docieram do Vegas. Nagle na środku pustyni z niczego staje przed nami miasto. Już z daleka widać łunę światła migoczącego na tle granatowego nieba. Sznur samochodów oznajmia nam, że właśnie wjeżdżamy na teren jednego z najbardziej zakręconych miast Ameryki.  Miasto to powstała jako mała mieścina gdzieś na szlaku wiodącym na zachód, później …

Czytaj dalej...  

Jak odkryliśmy Stany. Z San Francisco do Las Vegas

Przygoda w Stanach. Z San Francisco do Las Vegas Samolot powoli podchodzi do lądowania. Słońce nad Kalifornią zaszło jakąś godzinę wcześniej a my przygotowujemy się właśnie do naszych pierwszych odwiedzić Stanów. Czujemy ekscytację z tego, że w końcu udało nam się dotrzeć do Stanów ale i nieco obaw. Właściwie Stany znamy tylko z opowieści, pełnym mitów, uprzedzeń, historii z lat …

Czytaj dalej...  

Niesamowite miejsca – Kanion Antylopy

Kanion Antylopy W zasadzie można by zacząć tak, miliony lat temu gdzieś pod koniec późnego Triasu, lub wczesnej Kredy, na terenie obecnego Utah rozpoczął się proces tworzenia piaskowca Navajo. Niewiele by z tego wynikało, gdyby nie fakt, że płynąca przez te tereny woda wyczarowała z naszego piaskowca bajeczne i unikalne kształty.  W Utah znajdziemy wiele miejsc, które sprawią, że nasze …

Czytaj dalej...  
%d bloggers like this: