Zapraszam do odwiedzenia chorwackiego Splitu

Dojazd do miasta

Do Splitu możemy dojechać samochodem. Najwygodniejsza trasa wiedzie przez Czechy, Austrię (Wiedeń, Graz), Słowenię (Maribor), Chorwację (Zagrzeb), alternatywą będzie również przejazd przez Słowację (Bratysława), Węgry i dojazd do Chorwacji (Zagrzeb).

Jeżeli wybieramy się bezpośrednio do Splitu, najlepszym rozwiązaniem będzie przelot samolotem.

Split informacje

Split jest drugim, po Zagrzebiu, co do wielkości miastem Chorwacji z liczbą ludności wynoszącą 178 000 osób. Leży w Dalmacji na wybrzeżu morza Adriatyckiego. Swoją nazwę zawdzięcza roślinie zwanej w Chorwacji žuka, z greckiego Spálathos (Σπάλαθος). Taka nazywała się właśnie pierwsza osada założona tutaj przez Greków ok 2 wieku przed naszą erą.

Po rzymskich podbojach do czasu budowy pałacu Dioklecjana miasto rozwijało się w cieniu Splatum, stolicy Dalmacji, prowincji Imperium Rzymskiego. Nazwa wywodząca się z łaciny Spalato była używana praktycznie do XIXw ostatecznie zmieniona na Split po I wojnie światowej, co odpowiadało nazwie miasta w języku Serbo-Chorwackim.

Historia Splitu nierozłącznie łączy się również z Bizancjum, Republiką Wenecką oraz Austro-Węgrami, w obrębie których to, miasto znajdywało się w kolejnych suleciach. Po drugiej wojnie światowej Split znalazł się w Jugosławii a obecnie należy do Republiki Chorwackiej.

Historia miasta

Miasto zostało założone jako grecka kolonia i było kolonią greckiego Polis zwanego Vis (Issa) znajdującego się na pobliskiej wyspie noszącej tą samą nazwę. Issa natomiast była kolonią Sycylijskiego miasta Syrakuzy, od którego uzyskała niezależność w 367r p.n.e. Dokładny czas założoenia Splitu nie jest znany, przyjmuje się, że miasto zostało założone ok 3-2 w p.n.e.

Po przejęciu władzy przez na tym terenem przez Rzym, tak na prawdę nie wiele wiadomo na temat historii Splitu aż do 293 r n.e. kiedy to cesarz Dioklecjan postanowił wybudować ufortyfikowany pałac niedaleko stolicy Dalmacji. Pałac położony był blisko morza aby w razie napaści od strony lądu umożliwić mieszkańcom ewakuację drogą morską. Tuż po ukończeniu budowy pałacu w 305 roku n.e.cesarz abdykował, jako pierwszy i jedyny w historii.

Abdykacja była wynikiem jego choroby. Cesarz znany był również z tego, że ustanowił system rządów zwany tetrarchią, a polegał on na równoczesnym sprawowaniu władzy przez czterech osób. Dwóch cezarów oraz dwóch augustów. Cesarz rządził przez 20 lat a ostatnie lata swojego życia spędził właśnie w Splicie gdzie zmarł pomiędzy 311 a 316 r n.e. Miasto pozostawało we władzy Rzymian do ok VII w naszej ery.

Pałac zamieszkiwany był przez cesarza Flawiusza Juliusza Neposa, cesarza zachodnio-rzymskiego a po jego śmierci stało przeszło pod wschodniej części Imperium Rzymskiego – Bizancjum. Na przełomie V w n.e. pomiędzy Ostrogotami i Rzymianami toczyły się walki o wpływy nad Dalmacją i terenem miasta, by wraz z Dalmacją wrócić ponownie do Bizancjum w roku 536 n.e.

W IX w miasto trafiło pod kontrolę królestwa Chorwacji, a od XV do XVIII wieku pozostawało pod wpływem Wenecji. Następnie praktycznie do XIXw (pomijając okres wojen napoleońskich) miasto znajdowało się w rękach Austriaków. Rozkwit Splitu rozpoczął się w czasach Jugosławii i trwa do dzisiaj.

Zwiedzanie Miasta

Co warto zobaczyć w Splicie? Poniżej znajdziecie kilka wskazówek. Jeżeli chcieli byście zobaczyć jak najwięcej za jak najmniej najlepszym rozwiązaniem będzie Split Card

 

© Tourist Board of Split, http://www.visitsplit.com/

Pałac Dioklecjana

Stare miasto to w zasadzie pozostałości Pałacu Dioklecjana. Dla fanów, Gry o Tron, ciekawostką może być fakt, że w podziemiach Pałacu, kręcono sceny z uwięzionymi Smokami.  Główne przejście podziemiami, jest bezpłatne. Po obu jego stronach znajdziemy mnóstwo straganów, z różnymi mniej lub bardziej pamiątkowymi towarami. Po bokach natomiast znajduje się płatna część podziemi. Warto ją zobaczyć, ponieważ będzie to nie lada gratka nie tylko dla fanów serialu

 

Pałac został zaplanowany na wzór castrum romanum (warownego obozu rzymskiego), o wymiarach 214 × 175 m. Zabudowania pałacowe przecięte były przez dwie wewnętrzne ulice, na których przecięciu znajdował się dziedziniec. Ulica podłużna zwana buła cardo – a poprzeczna decumanus . Wzdłuż ulic ustawiony był szereg z kolumn.

By Ernest Hébrard (recoloured by DIREKTOR) [Public domain], via Wikimedia Commons

By Ernest Hébrard (recoloured by DIREKTOR) [Public domain], via Wikimedia Commons.

Ulica poprzeczna – decumanus rozdzielała część, która przeznaczona była dla gwardii cesarskiej od tej, która służyła celom reprezentacyjnym. Każdy z końców ulic posiadał swoją bramę i tak od strony zachodniej – znajdowała się Brama Żelazna (Porta Ferrea), od północnej – Brama Złota (Porta Aurea), od wschodniej – Brama Srebrna (Porta Argentea),a od południowej – Brama Brązowa (Porta Aenea).

Aby zapewnić cesarzowi bezpieczeństwo, rezydencję zaprojektowano w taki sposób by od południa przylegała do morza. Tam też  znajdował się portyk którym można było spacerować wzdłuż nadbrzeża. Reszta Pałacu chroniona była przez ufortyfikowane mury oraz znajdujące się na narożach baszty.  

Dostęp do pałacu od strony morza zapewniał westybuł, za którym znajdował się zbudowany na planie kołoa i przekryty kopułą  perystyl . Niedaleko wejścia po lewej stronie znajdowała się świątynia Jowisza, na przeciwko której wniesiono mauzoleum cesarza. Budowla ta wzniesiona została jeszcze za życia cesarza. Budynek ten zbudowany został na planie ośmioboku, który otoczony został kolumnadą, a do jego wnętrza prowadził portyk.

Do naszych czasów z zabudowań pałacowych przetrwały:

  • brama północna – Złota Brama,
  • westybul
  • perystyl – obecnie teatr
  • mauzoleum, przebudowane w VIII wieku na katedrę 
  • świątynia Jowisza – przebudowana  w na baptysterium
  • ruiny komnat cesarza

Obecnie pałac tworzy centrum chorwackiego miasta Split.

W roku 1979 pałac wraz z zabytkowym centrum Splitu został wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO.

(źródło Wikipedia Zobacz Wikipedia, Pałac Dioklecjana w Splicie,// pl.wikipedia.org/wiki/ Pa%C5%82ac_Dioklecjana _w_Splicie (dodatkowy opis tutaj) (dostęp paź. 7, 2017, 17:23 GMT).

 

 

Katedra Świętego Duje

Katedra Świętego Duje w Splicie (chor. katedrala Svetoga Dujma) – która jest obecnie główną  świątynią rzymskokatolickiej archidiecezji splitsko-makarskiej w Chorwacji była niegdyś mauzoleum cesarza Dioklecjana, wchodzącym w skład Pałacu Dioklecjana.

Galeria

W VIII wieku mauzoleum zostało przebudowane na katedrę. Jej bryła oparta została na ośmiokątnym rzucie mauzoleum. W XIII wieku zamontowano przepiękne drzwi wejściowe wykonane przez  Andrija Buvin) i kamienną ambonę. Na sklepieniu katedry znajdowała się kiedyś mozaika. Najstarszym elementem wystroju wnętrza, są (prawdopodobnie na terenie całej Dalmacji)  są romańskie stalle z XIII wieku. Co ciekawe, patrząc na zdobienia znajdujące się ponad ołtarzem, możemy zauważyć malowidła przedstawiające kilka postaci. Jedną z nich jest najprawdopodobniej sam cesarz Dioklecjan a obok niego przedstawiono jego żonę. 

Pod katedrą znajduje się natomiast krypta, zamieniona w późniejszym okresie na kaplicę św. Łucji. W katedralnym skarbcu bogate zbiory srebrnych i złotych naczyń liturgicznych, a w archiwum bezcenne materiały (m.in ewangelia z VIII wieku). W  XIII-XVI wieku, wybudowana została katedralna romańska kampanila. Na uwagę zasługują znajdujące się podnóża dzwonnicy dwa romańskie lwy oraz egipski sfinks z czarnego granitu (XV wiek p.n.e.)

(Źródło Wikipedia:Katedra Świętego Duje w Splicie, //pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Katedra_ %C5%9Awi %C4%99tego_ Duje_w_Splicie& oldid=49512196 (ostatni dostęp paź. 7, 2017).

Muzea

W Splicie możemy odwiedzić również kilka ciekawych muzeów

 

Galeria

By Ernest Hébrard (recoloured by DIREKTOR) [Public domain], via Wikimedia Commons

Plaże

Split dysponuje kilkoma miejskimi plażami, moim zdaniem nie są one zbyt czyste. Warto wybrać się nieco dalej za miasto by móc cieszyć się czystą wodą i bardziej spokojnymi plażami. Ale to już jest oczywiście kwestia gustu

Tutaj możecie znaleźć listę okolicznych plaż

 

 

 

Dzień na Islandii – Droga na północ

Fiordy Wschodnie Wiatr wiał nieprzerwanie, a nasza nadzieja na dobrą pogodę odlatywała coraz dalej z każdym jego podmuchem. Lekko zniechęcony odsunąłem żaluzję naszego małego pokoiku i… oślepiło mnie światło dnia. Po raz pierwszy od czasu wylądowania na Islandii naszym oczom okazało się przepiękne, niebieskie niebo i świecące nieprzerwanie polarne słońce. Wiatr wprawdzie wiał tak mocno, że sterczące wokół naszego hoteliku, …

Czytaj dalej...  

Dzień na Islandii – Część południowa

Seljalandsfoss Wstajemy wczesnym rankiem i ruszamy na zachód, naszym pierwszym przystankiem jest wodospad Seljalandsfoss. Wodospad ten jest o tyle ciekawy, że za spadającymi kaskadami wody, znajdziemy małą ścieżkę. Widoki na wodospad z tej perspektywy są imponujące. Jadąc ‘jedynką’ wodospad widać już z daleka, więc na pewno go nie przegapicie! Przy wodospadzie znajduje się całkiem spory parking, z którego na miejsce biegnie …

Czytaj dalej...  

Dzień na Islandii – Góry Landmannalauga

Góry Landmannalauga Do Landmannalauga prowadzą dwie drogi. W zależności od tego jakim samochodem dysponujecie możecie skusić się na przejazd trasą F208 od strony północnej lub od strony południowej. Różnica pomiędzy tymi trasami nie licząc tego, że południowa może być zamknięta jeszcze pod koniec czerwca (informacje o otwarciu dróg znajdziecie tutaj) jest taka, że dojazd od północy jest łatwiejszy, co w tłumaczeniu na drogi …

Czytaj dalej...  

Dzień na Islandii – Golden Circle

Początek przygody na Islandii Wsiadamy do samolotu, Polska żegna nas wspaniałą pogodą. Jest ponad 30ºC, bezchmurne niebo. Niecałe cztery godziny później wysiadamy na lotnisku w Keflaviku w piękny letni wieczór. Sprawnie odbieramy bagaże i powoli zmierzamy ku wyjściu. Drzwi otwierają się i przeżywamy mały szok. Jest 6ºC, deszcz zacina z każdego możliwego kąta, tylko nie z góry, a wiatr wieje …

Czytaj dalej...  

Stany z południa na północ. Kolorado i Wyoming

Kolorado Kolorado to stan wyżyn i gór, gdzie najniżej położone tereny leżą na wysokości 1000 m n.p.m. Swoje ukształtowanie terenu zawdzięcza  Górom Skalistym, biegnącym przez cały stan z południa na północ odgradzając tereny żyznych prerii na wschodzie stanu od pustynnych, spieczonych słońcem terenów leżących na zachodzie. Kolorado to stan, który nie posiada naturalnych granic, wyznaczonych przez rzeźbę terenu. Jego nietypowy, prostokątny …

Czytaj dalej...  
%d bloggers like this: