Perperikon

Perperikon

Perperikon, zwany Bułgarskim Machu Picchu, to znajdujący się we wschodnim Rodopach kompleks archeologiczny jest jeden z najważniejszych zabytków tego rejonu Bułgarii. Położony jest ok 20 km na północny wschód od miasta Kardżali. Kompleks położony jest na szczycie klifu na wysokości 470 metrów. Poniżej leży wieś Gorna Krepost, obok której płynie rzeka Perpereshka, która stworzyła tutaj wygodne warunki życia już od czasów starożytnych. Dlatego też dolina jest usiana dziesiątkami stanowisk archeologicznych z różnych epok, których centrum stanowi własnie Perperikon.

Perperikon co wiemy o tym miejscu?

Miasto to jest zadziwiające, ponieważ ujawnia starożytne techniki budowlane, które wcześniej nigdy nie były łączone z Trakami.  Nowoczesne miasto pełne było budynków, ulic i placów posiadało również systemy zaopatrzenia w wodę, co może wskazywać, że Trakowie byli bardziej zaawansowani, niż wcześniej sądziliśmy.

Wszystkie informacje jakie posiadamy na temat tej enigmatycznej starożytnej cywilizacji opierają się na artefaktach i ruinach, które po sobie pozostawili, a także relacjach napisanych przez starożytnych greckich i rzymskich historyków. Nie powinniśmy zapominać jednak o tym, że Trakowie, jak większość ludów z poza kultury greckiej, byli uważani przez Greków za barbarzyńców, więc ich przekazy nie do końca są obiektywne. Nawet Macedończycy uznawani byli przez greckie społeczności jako ludy dzikie. Zdanie to zostało dopiero zmienione po podboju terenów Starożytnej Grecji przez Aleksandra Macedońskiego, który zajął miejsce w panteonie sław … greckich. 

Perperikon jest jedną z najstarszych monumentalnych budowli megalitycznych w Bułgarii. Ślady zamieszkiwania tego obszaru datowane są na ok 6 tys lat przed nasza erę. Na szczycie wzgórza znaleziono wiele przedmiotów kultu religijnego. Kult słońca związany był z wierzeniami ludzi z epoki miedzi.Tutaj właśnie założyli pierwsze sanktuarium. Obrzędy religijne trwały jednakże w tym miejscu przez całą epokę brązu (III-II tysiąclecie p.n.e.). Jakich użyto narzędzi do ciecia twardych skał? To pytanie nadal nurtuje wielu archeologów.  Tysiące lat temu w zbudowano owalną halę z olbrzymim okrągłym ołtarzem w jej centrum. 

Co wiemy o wierzeniach Traków? Praktykowali oni rytuał tańca ognia na cześć twórcy świata. W kilku wioskach w okolicy góry Strandża, ludzie nadal praktykują tańce ognia. Ten pradawny rytuał jest dziś znany jako Nestinarstvo i polega na tańczeniu boso po rozbitych węglach. Współczesna wersja tańca ognia jest nadal wykonywana w sposób podobny do tego, w jaki starożytni Trakowie praktykowali go na swojej kultowej zmianie na cześć matki stwórcy, 1500 lat przed naszą erą. 

W zapiskach greckiego historyka Herodota, wspomniano o potężnej świątyni Dionizosa znajdującej się w Rodopach. Chociaż świątynia nie była tak sławna jak Świątynia Apollina w Delfach to, zgodnie z legendami, dwa kluczowe proroctwa starożytności ‘wyszły’ z ołtarza tej świątyni. Pierwsza z nich przepowiedziała wielki podbój i chwałę Aleksandra Macedońskiego, a drugi, dokonany kilka stuleci później, przepowiedział moc i siłę pierwszego rzymskiego cesarza – Gajusza Juliusza Cezara.

Najnowsze badania archeologiczne, prowadzone przez słynnego bułgarskiego archeologa i profesora Nikolaya Ovcharova, mogą wskazywać, że świątynia ta znajdowała się właśnie w Perperikonie. W miejscu, w którym kapłani przeprowadzali święte rytuały związane z winem i ogniem. 

Profesor Ovcharov jest przekonany, że kompleks Perperikon był jednym z największych sanktuariów kultu w starożytności. Jak twierdzi: “Wiemy, że w Perperikonie, 7000 lat temu, istniało kamienne sanktuarium kultu słońca, widzieliśmy te obrazy na ceramicznych naczyniach z epoki kamienia i miedzi, a kult ten trwał przez cały epokę brązu, podczas której w litej skale wycinano ołtarze.  Drugie tysiąclecie przed Chrystusem było najważniejszym okresem, ponieważ właśnie wtedy powstał cały system ołtarzy skalnych, które obecnie badamy wzdłuż łańcucha górskiego”

Pomimo wieloletnich badań wykopaliskowych prowadzonych w tym miejscu, wciąż niewiele wiemy o tym tajemniczym starożytnym kompleksie. Badania znalezionych tutaj starożytnych artefaktów i ruin pomogły nam lepiej zrozumieć tradycje i wierzenia religijne zamieszkujących tutaj ludów. Chociaż, Perperikon powoli ujawnia swoje starożytne sekrety i choć nie można zaprzeczyć, że jest on największym w Europie megalityczne sanktuarium, to z pewnością upłynie jeszcze wiele lat, zanim w pełni zrozumiemy i odkryjemy wszystkie tajemnice tego miejsca. 

Perperikon – Historia

Na początku naszej ery miejsce to otoczono murami obronnymi a nowo powstałe miasto było prawdopodobnie królewską rezydencją plemienia trackiego Bessie. Następnie na ziemie te przybyli Rzymianie po których pojawili się Goci niszcząc Perperikon w 378 roku.

Na początku V wieku naszej ery miasto stało się centrum episkopalnym po tym, gdy na tych terenach pojawiło się chrześcijaństwo. W okresie od VII do XIV wieku  Perperikon rozkwitał jako centrum regionalne. Wielokrotnie Bułgarzy i Bizantyjczycy walczyli o te ziemie. Pod koniec XIV wieku Turcy Osmańscy podbili i zniszczyli fortecę, której ruiny powoli popadły w zapomnienie.

Święte miasto jest wyjątkowe pod względem archeologicznym, historycznym, środowiskowym i wieloreligijnym – i jest jednym z cudów świata. Wiele artefaktów, odkrytych podczas archeologicznych poszukiwań Perperikonu, możecie zobaczyć w Muzeum Historii w Kardżali.

Na miejsce prowadzi bardzo dobra asfaltowaną drogą, a u podnóża wzgórza znajduje się parking pełen straganów. Na jednym z nich warto zakupić szczegółową mapę tego regionu! Znajdziecie na niej nie tylko szczegółowe informacje dotyczące samego Perperikonu, ale również i okolic Kyrdżali i skrywających się tutaj skarbów!

 

Islandia w poszukiwaniu jaskiń lodowcowych

Czy Islandia zimą to miejsce, ciemne, wietrzne, zimne, białe, czy lepiej omijać ją o tej porze roku? Nie moi drodzy, Islandia zimą jest cudowna, niepowtarzalna i piękna. A jeżeli chcecie się dowiedzieć dlaczego tak ją postrzegamy, przeczytajcie naszą relację!

Czytaj dalej...  

Włochy – samo południe. Neapol

Pompeje Ruszyliśmy z powrotem na północny zachód. Południowe Apeniny, skąpane w słońcu wydawały się być znacznie bardziej przyjaznym miejscem, niż kilka dni temu. Około 16:00 docieramy do Pompei. Zataczamy małe kółko po mieście, szukając wolnego miejsca i okazuje się, że znajdujemy jedno tuż przy samym połcie oddzielającym ruchliwą ulicę od pogrążonych w wiecznym śnie pozostałości starożytnych Pompei. Nagle jak za …

Czytaj dalej...  

Włochy – samo południe

Alberobello Alberobello, dosłownie tłumaczone jako “Piękne drzewo”, to małe miasteczko z jedynymi w swoim rodzaju zabytkowymi budynkami zwanymi trulli, dzięki którym, Alberobello zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1996 roku. Nie jest do końca jasne skąd wzięła się tradycja wznoszenia kamiennych domów – trulli. Często twierdzi się, że powstała ona w XVII wieku jako odpowiedź na “Pragmatica de Baronibus” …

Czytaj dalej...  

Włochy – samo południe. Tivoli

Droga do Tivoli Tuż pod Rzymem leży niepozorne miasteczko Tivoli.  Od czasu do czasu docierają tutaj wycieczki w drodze do Rzymu, głównie po to by podziwiać Villa D’Este wraz z ogrodami. Nas jednak przywiodło tutaj inne miejsce – Villa cesarza Hadriana. To w zasadzie nie tyle willa ile cały świetnie zachowany miejski kompleks.  Ale po kolei. Popołudnie rozgościło się już …

Czytaj dalej...  
%d bloggers like this: